بیماریزایی معدی- روده ای شناسایی شد (38).
در یک بررسی ملی در ایالات متحده، ?? درصد از ???? دامداری و ?? درصد از ???? گوساله آلوده بودند. در این بررسی تقریباً نیمی از گوساله های ? تا ??روزه آلوده بودند. یافتن گوساله های با سن ?هفته که اووسیست های شبیه به اووسیست کریپتوسپوریدیوم موریس دفع می کردند یک رخداد نادر بود (38).
در انگلستان کریپتوسپوریدیوز به عنوان یک مشکل معدی- روده ای شایع در گوساله ها شناخته شده است. سرویس تحقیقات دامپزشکی انگلستان ???? مورد از بیماری را در سال ???? تشخیص داد (38).
در نیوزلند ?? درصد از 550 نمونه مربوط به گوساله های اسهالی در بهار 1984 تا 1986 از نظر وجود اووسیست مثبت بودند. قابل ذکر آنکه اکثریت با گوساله های 4 تا 7 روزه بودند.
در ترینیداد وتوباگو 7/8 درصد از گوساله های با سن کمتر از 24 هفته آلوده بودند.
در گوسفندان، کریپتوسپوریدیوم نخستین بار در سال 1974 در بره های اسهالی با سن 1 تا 3 هفته در مزرعه ای واقع در استرالیا که پنیر و دیگر فرآورده ها را از شیر گوسفندان تهیه می کردند تشخیص داده شد (38).
در سال 1981، 16 بره (40 درصد) از 40 رأس بره در اثر اسهال که در 5 تا 12 روزگی آغاز شده و برای 7 تا 16 روز طول کشیده بود، تلف شدند (38).
کریپتوسپوریدیوم شایعترین عامل بیماریزای جدا شده در بزغاله های مبتلا به بیماری معدی- روده ای است (38).
برای نخستین بار در سال 1981 در شهر تاسمانیا استرالیا، در مطالعات بافت شناسی و میکروسکوپ الکترونی بر روی ژژنوم وایلئوم بزغاله آنقوره که بر اثر اسهال حاد در سن 2هفتگی تلف شده بود، در روده ها بجز کریپتوسپوریدیوم هیچ عامل بیماریزای دیگر یافت نشد (38).
سال بعد در همین کشور در خلال یک اپیدمی اسهال حاد در بزهای جوان در 21 بزغاله از 29 بزغاله (با سن کمتر از 21 روز) که به مدت 3 تا 7 روز اسهال وجود داشت، تعداد زیادی از آنها دچار کم آبی شدند و 3 رأس از آنها تلف شدند. مدفوع 9 بزغاله مبتلا به اسهال حاوی اووسیست های کریپتوسپوریدیوم بود ولی هیچ عامل بیماریزای روده ای دیگر مشاهده نشد (38).
3-7-1) انسان :
بررسی های جمعیتی در اوایل سال های 1980 آغاز گردید. اطلاعات مربوط به جنسیت و سن اغلب ثبت نشده اند. تعدادی از مطالعات کوتاه مدت بوده و تنها تعداد کمی به طور کافی کنترل شده بودند. به هر حال این اطلاعات حکایت از همه جایی بودن انگل داشته و در مورد سهیم بودن انگل در وقوع میزان زیاد بیماری های معدی- روده ای در سرتاسر جهان کمتر شک وجود دارد.
مقالات تحلیلی متعددی فهرست وسیعی از موضوعاتی را منتشر ساخته اند که نشان می دهد کریپتوسپوریدیوم دارای پراکندگی جهانی است و همه جایی بودن آن به عنوان یک عامل بیماریزایی در انسان پذیرفته شده است. میزان پراکندگی این انگل از کمتر از 1 درصد تا بیشتر از 30 درصد متغیر است. تعدادی از تفاوت ها ممکن است به تنوع جغرافیایی و تعدادی دیگر به عوامل آماری و زمانی به ویژه در بررسی های کوتاه مدت نسبت داده شوند.
کریپتوسپوریدیوم یکی از شایعترین عوامل بیماریزای روده ای شناخته شده به ویژه در کشورهای در حال توسعه است.
عوامل خطر ساز در ارتباط با ابتلا به کریپتوسپوریدیوز در کشور های در حال توسعه عبارتند از :
نقص ایمنی، تماس با حیوانات در هنگام فعالیت های تفریحی، مواجهه شغلی، شرایط نامناسب بهداشتی، مواجهه با آب تصفیه نشده ی سطحی یا تفریحی، مصرف غذاهای خام مانند شیر غیرپاستوریزه، گوشت خام ،سبزیجات ،میوه ها و غیره، مسافرت بویژه از کشور های توسعه یافته به کشور های درحال توسعه یا از مناطق شهری به روستایی، پایین بودن سن، تماس با مورد مبتلا به اسهال (مثل: مراقبین مهد کودک ها).
نوری و همکاران میزان آلودگی را در 248 بیمار مبتلا به اسهال در سال های 69-66 در ارومیه، 66/7 درصد اعلام نمودند (93).
حقوقی راد در بررسی خود در سال های 70-68 در 1200 نمونه از افراد عادی در اهواز، میزان ابتلا به کریپتوسپوریدیوم را 1/2 درصد گزارش کرد (78).
فلاح و حقیقی مطالعه ای را در سالهای 1369-1369 در شهرستان همدان بر روی 544 کودک مبتلا به اسهال انجام داده و میزان آلودگی را4/5 درصد گزارش کردند (59).
محمدی بین سالهای 1371-1370 در 500 کودک تبریزی با علایم گاسترو آنتریت حاد، میزان آلودگی را 4 درصد گزارش نمود (26).
شجاعی در سال 1371 میزان آلودگی را در 200 کودک مبتلا به اسهال در تهران 7 درصد تشخیص داد (107).
صراف در سال 1371 میزان آلودگی را در 230 کودک مبتلا به اسهال در تهران96/2 درصد تشخیص داد (105).
نهروانیان و همکاران در بررسی خود بر روی 214 بیمار مبتلا به نقص ایمنی اکتسابی در تهران بزرگ با توجه به رقم 4/33 درصد آلودگی به کریپتوسپوریدیوم در مبتلایان به اسهال در ایدز و 1/11 درصد در مبتلایان به اسهال و بدخیمی های خونی به این نتیجه رسیدند که عامل 1 مورد از 3 مورد اسهال در ایدز و 1 مورد از 10 مورد اسهال در بدخیمی های خونی، کریپتوسپوریدیوم می باشد (91).
اخوان در سال 1374 آلودگی به کریپتوسپوریدیوم را در 1083 نمونه از شهر تهران، 0 درصد اعلام کرد (42)
دبیر زاده و همکاران در بررسی خود بر روی کودکان زیر 5 سال مبتلا به اسهال مراجعه کننده به بیمارستان تخصصی اطفال در شهر زاهدان در سال های 77-76، میزان آلودگی به کریپتوسپوریدیوم را 7/4 درصد تشخیص دادند (53).
ناصری فر و همکاران در بررسی کریپتوسپوریدیوزیس در کودکان زیر 12 سال استان ایلام میزان آلودگی را 3 درصد اعلام کردند (31).
فرونتی در سال 1379 در 541 کودک زیر 5 سال شهر لار، نمونه مثبتی نیافت (67).
درستکار مقدم در بررسی عفونت کریپتوسپوریدیایی در کودکان زیر 10 سال مبتلا به اسهال در نجف آباد میزان آلودگی را 5/3 درصد اعلام کرد(14).
مسیبی و همکاران میزان کریپتوسپوریدیوزیس در کودکان زیر 5 سال مراجعه کننده و بستری در بیمارستان امیر کبیر اراک را 7/7 درصد گزارش کردند(28).
مهاجری و همکاران فراوانی کریپتوسپوریدیوم در کودکان مبتلا به اسهال زیر 10 سال در مشهد 7/1 درصد گزارش نمودند(30).
نیک منش و همکاران در سال 82-81 در 420 کودک مبتلا به اسهال در تهران میزان آلودگی به کریپتوسپوریدیوم و ژیاردیا را به ترتیب 4/2 و 90/2 درصد گذارش نمودند .آنهادر بررسی خود کریپتوسپوریدیوم را دومین انگل مهم مسبب اسهال در کودکان تشخیص دادند(92).
زالی و همکاران با بررسی عوامل انگلی روده ای در بیماران مبتلا به ایدز 5/1 درصد آنها را آلوده به کریپتوسپوریدیوم اعلام کردند که از این تعداد 2/39 درصد آنها مبتلا به اسهال بوده اند (113).
اکبری و همکاران در بررسی ای که بر روی 153 مورد کودک زیر 12 سال مبتلا به گاسترو آنتریت که به بیمارستان کودکان امیرالمؤمنین سمنان مراجعه کرده بودند، 5 مورد (26/3 ) کریپتوسپوریدیوم را تشخیص دادند که بین آلودگی با این انگل و تماس مستقیم با دام ارتباط معنا داری وجود داشت (41).
حامدی و همکاران در بررسی های خود در بیمارستان اطفال بندر عباس، میزان آلودگی کریپتوسپوریدیایی را 7 درصد اعلام نمودند و بین آلودگی و کاهش وزن ارتباط معنی داری وجود داشت (74).
خلیلی و همکاران در بررسی خود در کودکان زیر 5 سال بستری مبتلا به اسهال در شهر کرد میزان آلودگی را 5 درصد تشخیص دادند (13).
محمدی قلعه بین و همکاران شیوع کریپتوسپوریدیوم در کودکان مبتلا به گاسترو آنتریت بستری در بیمارستان های اردبیل را 04/4 درصد اعلام کردند (88).
نهروانیان و همکاران در بررسی ای بیماران مبتلا به نقص ایمنی 3/6 درصد مبتلایان به اسهال را آلوده به کریپتوسپوریدیوم اعلام کردند. همچنین به دو مورد مرگ ناشی از اسهال اشاره کردند.(35).
میرزایی در بررسی 129 بیمار مبتلا به اسهال و 271 مورد بیمار غیر اسهالی، میزان آلودگی کلی را 8/10 درصد اعلام نمود و نشان داد بین عفونت کریپتوسپوریدیوم و بروز اسهال رابطه ی معنی داری وجود دارد (87).
سیرافیان و همکاران نشان دادند که 5/11 درصد از بیماران همودیالیزی به کریپتوسپوریدیوم آلوده اند، آنها در تحقیق خود خطر آلودگی در بیماران دیالیزی مبتلا به دیابت را بیشتر از سایر بیماران اعلام کرده اند (106).
نهروانیان و همکاران در مطالعه ای که بر روی 525 بیمار مبتلا به گاسترو آنتریت در شهرستان های غرب استان مازندران انجام دادند در هیچ یک از نمونه ها انگل کریپتوسپوریدیوم دیده نشد (36)
اکیون در ترکیه طی یک سال 1999- 1998 شیوع کریپتوسپوریدیوزیس و دیگر عفونتهای انگلی روده را در کودکان مورد مطالعه قرار داد و میزان آن را 3/7 درصد گزارش نمود که تفاوت جنسی در مبتلایان وجود نداشت (43).
در مطالعاتی که در تانزانیا در سال 1999 انجام شد شیوع کریپتوسپوریدیوم در بچه ها با فقر بهداشتی و پایین بودن سطح آگاهی و ازدیاد جمعیت رابطه داشت(50).
بر اساس مطالعات انجام شده در آرژانتین کریپتوسپوریدیوم بیشتر در کودکان یا افرادی که نقص ایمنی دارند و در جوامعی که از شرایط اقتصادی و اجتماعی پایینی برخوردار هستند مشاهده می گردد(76).
در مطالعه ای که توسط اقبال و همکاران در پاکستان در سال 1998 انجام دادند ضمن بررسی شیوع کریپتوسپوریدیوزیس در کودکان ،نشان دادند که اکثر نمونه های مدفوع( بیش از60 درصد) حاوی اووسیست کریپتوسپوریدیوم، دارای مقادیر زیادی موکوس بودند (79).
4-7-1) خوک :
عفونت از خوک به صورت تک گیر (انفرادی) در سرتاسر جهان گزارش شده ولی فراوانی آن نامشخص است، چون در بیشتر مطالعات تعداد کمی از حیوانات مورد بررسی قرار گرفته اند.
بر خلاف عفونت های تجربی که می توانند باعث علائم بالینی شوند، به نظر می رسد که درخوک عفونت های طبیعی عمدتاً بدون علامت هستند.
آلودگی در خوک از استرالیا، بلغارستان، کانادا، شیلی، چک اسلواکی، ایتالیا، ژاپن و ویتنام گزارش شده است.
در خلال سال های 1981 تا 1985 ، 4 درصد از 3491 خوک ارجاعی برای تشخیص بافت شناختی مثبت بودند. از این خوک های آلوده 26 در صد اسهال داشتند ولی در بیشتر آنها علاوه بر کریپتوسپوریدیوم حداقل یک عامل دیگر ایجاد کننده اسهال وجود داشت (27).
در محله حراج کالیفرنیا ، در یک دوره 3 ماهه مشخص شد که 5 در صد از 200 خوک به کریپتوسپوریدیوم آلوده هستند. 7 خوک ظاهراً سالم بودند و 3 تا اسهال داشتند (38).
دربررسی ترینیداد و توباگو، 6/19 درصد از خوکچه های مورد آزمایش (54 تا از 270) به کریپتوسپوریدیوم آلوده بودند که تقریباً نیمی از آنها مبتلا به اسهال بودند (38).
5-7-1) تک سمی :
نخستین بار عفونت در کره اسب های نژاد عرب (مبتلا به نقص دستگاه ایمنی) توصیف شد، اگر چه عفونت در کره های سالم نیز گزارش شده است. میزان عفونت در اسبان بدون علامت 4/2 تا 60 درصد گزارش شده و به نظر می رسد که عفونت ممکن است شایع بوده و باعث ایجاد نشانه های بالینی شود.
در مطالعاتی در اسکاتلند، پادتن های ضد انگل در 91 درصد از 22 اسب سالم (از نظر دستگاه ایمنی) یافت شد (38).
همین طور حضور انگل در مدفوع کره های سالم در ایالت لوئیزیانا، ایلی نویز، کانادا، فرانسه، اسپانیا، ایتالیا و ایسلند تأیید شد و مشخص گردید که تمام اسبان در سرتاسر دنیا به عفونت حساس هستند (38).
از 82 کره اسب (با سن سه هفته تا 5/3 ماه) در فرانسه، 13 مورد آلوده بودند ولی هیچکدام از آنها از نظر بالینی علائمی نداشتند (38).
همین طور در فرانسه، برای 3 سال متوالی مادیان های در حول وحوش زایمان تحت نظر قرار گرفتند. از 22، 21، 36 مادیان مورد مطالعه ، مشخص شده به ترتیب 20، 19، 29 رأس از آنها

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه ارشد رایگان دربارهشخص ثالث، ضمن عقد، طلاق
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید