آندوژن این انگل در ژژنوم یک تلیسه 8 ماه که مبتلا به اسهال مزمن بود توصیف شد (5 ، 38).
در سال 1974، این انگل توسط بارکر و کاربوئل برای نخستین بار در بره های اسهالی در سن 1 تا 3 هفته در مزرعه ای واقع در استرالیا که پنیر و دیگر فرآورده ها را از شیر گوسفندان تهیه می کرد، تشخیص داده شد (11 ، 38).
در همین سال توسط پروکتروکمپ گونه کریپتوسپوریدیوم انسرینوم در غاز شناسائی شد که البته این گزارش فاقد جزئیات کافی برای شناسایی نهایی بوده است.
در سال 1976، دو گروه از محققین برای نخستین بار بروز کریپتوسپوریدیوم را در انسان گزارش کردند که یک مورد توسط نایم و همکاران در یک دختر بچه روستایی 5/3 ساله که مبتلا به آنتروکولیت شدید بود گزارش شد و مورد دوم توسط مسیل در یک مرد 39 ساله مبتلا به نقص ایمنی گزارش گردید (2 ، 7 ، 11 ، 22 ، 24 ، 110).
در سال های 1976 تا 1986 تعداد زیادی از موارد بروز ابتلای کودک به کریپتوسپوریدیوزیس در مراکز روزانه نگهداری کودکان و اجتماعات کوچک گزارش شده است (84).
در سال 1977، برای نخستین بار کریپتوسپوریدیوز خوک در ایالات متحده گزارش شد.
در سال 1978، اشنایدر و همکارانش برای نخستین بار وجود یک کریپتوسپوریدیوم کشنده را در اسب گزارش کردند.
در سال 1979، ایسکی وجود اووسیست کریپتوسپوریدیوم را در مدفوع 5 گربه از 13 گربه در ژاپن گزارش کرد.
در همین سال زیپوری و کمپل طی گزارشی اعلام داشتند که موفق به یافتن آنتی بادی عامل تک یاخته در سگ شده اند.
در آغاز دهه 1980 و با کشف بیماری ایدز این انگل اهمیت بیشتری پیدا کرد زیرا مشخص شد این ارگانیسم یکی از عوامل مهم مولد اسهال شدید، طولانی مدت ,تهدید کننده زندگی در این بیماران است (94، 44،71).
در سال 1981رنگ آمیزی ذیل نلسون توانست روش ساده و با کفایتی را برای شناسایی اووسیست ها در نمونه های مدفوع در اختیار آزمایشگاه های تحقیقاتی و بالینی قرار دهد.
در سال 1982، زیپوری و کارنت کریپتوسپوریدیوم پارووم را به عنوان عامل اسهال حاد در افراد بالغ سالم معرفی کردند.
در سال 1983، برای نخستین بار توسط فوکوشیما و هلمن کریپتوسپوریدیوم را در یک سگ نژاد کاکاپوی 3 ماهه مبتلا به دیستمپر در ایالت تنسی آمریکا گزارش کردند. در همین سال برای نخستین بار درفرانسه، کشوری که اسهال شایع ترین علت مرگ در بزهای جوان بود، این انگل بعنوان یکی از علل شایع اسهال گزارش گردید. همچنین در همین سال روش رنگ آمیزی اسید فست اصلاح شده گرم و سرد جهت شناسایی اووسیستهای کریپتوسپوریدیم توصیف شد. سپس نخستین گزارش کشت انگل در رویانهای پرندگان ارائه شد و نیز با تلقیح اسپوروزوئیتهای کریپتوسپوریدیوم پارووم بر روی سلولهای توموری رکتوم در انسان منجر به تشکیل مرونتهای بالغ شد.
در سال 1984، نخستین گزارش مربوط به تکامل کامل انگل کریپتوسپوریدیوم در محیط آزمایشگاه ارائه شد.
در سال 1985، کریپتوسپوریدیوز همراه با مراحل آندوژن انگل در شیردان و مرحله اووسیست (غیر قابل تمایز از کریپتوسپوریدیوم موریس) در مدفوع گوساله های مسن تر و گاوان بالغ در ایالات متحده یافت شد.
در سال 1985 و 1986، روشهای ایمنی شناختی برای یافتن کریپتوسپوریدیوم ها در نمونه های مدفوع معرفی شدند. در همین سال کارنت، آپتون و هانیز کریپتوسپوریدیوم بایله ای را از جوجه های گوشتی جدا کردند و کل چرخه زندگی و ریخت شناسی اووسیست را توصیف کردند.
در سال 1988، تلاش جهت کشت کریپتوسپوریدیوم بایله ای در محیط آزمایشگاه صورت گرفت که با کشت موفقیت آمیز کریپتوسپوریدیوم بایله ای در تخم گونه های مختلف میزبانها همراه بود.
در سال 1990، برای نخستین بار در محیط آزمایشگاه غربال با مواد دارویی روی انگل صورت گرفت. در همین سال تکامل غیر جنسی انگل در محیط آزمایشگاه انجام شد.
در سال 1993، متعاقب وقوع اپیدمی شدید بیماری (که از راه آب منتقل شده بود) در شهر میلواکی ایالت ویسکانسین آمریکا که تعداد افراد درگیر 403 هزار نفر برآورد شد، توجه به این انگل بطور محسوسی افزایش یافت (38). این اپیدمی توسط میکنز گزارش شد (110).
اولین گزارش بروز کریپتوسپوریدیوز ناشی از شراب سیب توسط میلارد در همین سال منتشر شد (68).
در سال 1996، گرازیک و همکاران نیز کریپتوسپوریدیوز تحت بالینی را در 8 مار به اسارت گرفته شده، براساس شستشوی معدی و نمونه برداری از کلواک گزارش کردند و اثرات درمانی کلستروم هیپرایمیون گاوی را در درمان کریپتوسپوریدیوز بالینی و تحت بالینی ناشی از کریپتوسپوریدیوم سرپنتیس درمارهای به اسارت گرفته شده اعلام نمودند (68).
اجرام کریپتوسپوریدیایی در مقاطع بافتی معده و روده های کوچک و بزرگ از یک چین چیلای 8 ماهه مبتلا به اسهال که در یک مغازه فروش حیوانات خانگی درایالات میشیگان آمریکا نگهداری می شد، گزارش گردید، که این گزارش برای نخستین بار توسط آقای دکتر بهزاد یمینی، محقق ایرانی دانشکده دانشگاه میشیگان ارائه شد.
در سال 2000، زایو و همکاران انگل را در یک خروس سیاه گزارش نمودند (66).
در سال 2004، ماتسوبا یاشی اولین گزارش کریپتوسپوریدیوز در یک سگ راکون را منتشر کرد (86).
2-1) تاریخچه تحقیقات در زمینه کریپتوسپوریدیوم در ایران:
1-2-1) در سبزیجات:
تحقیقات گسترده ای بر روی آلودگی انگلی در سبزیجات انجام شده است .
رضوی و همکاران در سال 1385،5/23 درصد کاهوهای عرضه شده در مناطق مختلف شیراز را آلوده به کریپتوسپوریدیوم اعلام کردند (15).
داریانی و همکاران با بررسی عوامل انگلی روده ای در سبزیجات عرضه شده در اردبیل، 25 درصد سبزیجات موجود در مغازه ها 29 درصد موجود در مزارع را آلوده به کیست ژیاردیا، تخم آسکاریس، فاسیولا و دیکروسلیوم اعلام کردند (54).
2-2-1) در حیوانات:
با توجه به مصرف کود حیوانات در زمین های کشاورزی،اشاره ای به تحقیقات انجام شده در حیوانات در ایران می شود .
در ایران اولین بار در سال 1363، توسط قراگوزلو و خداشناس وجود کریپتوسپوریدیوز در یک خروس بومی مشاهده شده است (72).
در ایران در سال 1363، برای اولین بار در گوساله نیز وجود کریپتوسپوریدیوم توسط قراگوزلو گزارش شد (21).
خاکی در سال 1364، براساس مطالعات هسیتوپاتولوژیک انگل را در 76/11 درصد گوساله هایی که بر اثر اسهال تلف شدند، گزارش می نماید (10).
اهورایی و همکاران در سال 1986، آلودگی را در بره های 6 تا 10 روزه مبتلا به اسهال به میزان 7/6 درصد اعلام کرد (34).
اولین بررسی براساس نمونه مدفوع در گوساله های اسهالی توسط خدابخشی در سال 1366 انجام شده و نامبرده آلودگی به این انگل را به میزان 25 درصد گزارش نمود (11).
نوری و همکاران در سالهای 1991 و 1992 مطالعاتی بر روی ایلات بختیاری انجام دادند (2 ، 29).
سهرابی حقدوست در سال 1371 اولین گزارش را از شیردان گاو منتشر کرد (17).
رهبری، کیوانی امینه و جمشیدی طی 18 ماه نمونه برداری از مجموع 900 رأس گوسفند،900 رأس بز و 13 فرد از جوامع انسانی ، حداکثر آلودگی را در بره ها و بزغاله های زیر یکسال 34و31 درصد و چوپانان 9 درصد اعلام کردند، که این میزان را در بیماران مبتلا به نقص ایمنی 69 درصد اعلام کرده اند (22).
نوری و بزرگمهری فرد در سال 1373 گونه مله اگریدیس را در نمونه های نای و مدفوع طیور مشاهده کردند (34).
نوری و همکاران در یک بررسی که از اوایل سال 1370 تا اواسط سال 1373 انجام گرفت، فراوانی کریپتوسپوریدیوم شبه موریس در برخی از حیوانات نشخوار کننده در شهرهای ایران را اعلام نمودند (32).
مخبر دزفولی و همکاران بین سالهای 1378تا 1380 مطالعه گسترده اپیدمیولوژیکی آلودگی به تک یاخته کریپتوسپوریدیوم در انسان و دام را در موسسه تحقیقاتی امین آباد وابسته به دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران انجام دادند (27).
دلیمی اصل و همکاران در طول یکسال نمونه برداری در سال 1378 به بررسی انگل های گوارشی سگ های خانگی شهر تهران پرداختند و آلودگی به کریپتوسپوریدیوم را 5 نمونه از 305 نمونه مدفوع سگ ها (63/1 درصد) گزارش نمودند (1).
بنایی و نیکفرجام در یک بررسی میزان شیوع کریپتوسپوریدیوز تنفسی و گوارشی را در مرغداری های صنعتی اطراف شهرستان قائمشهر مورد ارزیابی قرار دادند که در نمونه برداری از 400 مرغ 5/2 درصد مثبت از بورس فابرسیوس و حدود 2 درصد هم مثبت از نای که نشانگر آلودگی تنفسی بود، گزارش شد (37).
خسرو بخشی در سال 1380 طی مطالعه ای بر روی موشها از 6 مرکز پرورش این حیوانات در ایران ابتلای 63 درصد آنها به کریپتوسپوریدیوم معده ، روده و یا هر دو را گزارش نمود.
جعفری و همکاران در سال 1381 در یک بررسی از 200 قلاده سگ در منطقه شیراز 3مورد ( 5/1درصد ) را آلوده گزارش کردند (6).
نوری و همکاران در سال 1382 طی بررسی خود 66/2 درصد گاوهای گاوداری های اطراف اصفهان را آلوده به کریپتوسپوریدیوم شبه موریس (اندرسونی) تشخیص دادند و امکان انتقال آن را بوسیله موش و فاضلاب به گاوداری محتمل داشتند (33). در همین سال نتایج بررسی اسدی و همکاران از کریپتوسپوریدیوز در اسبان اسبداریهای شمال شرق تهران منتشر شد (2).
در یک مطالعه گذشته نگری که توسط مخبر دزفولی و همکاران انجام گرفت، 8/40 درصد نمونه مدفوع های اسهالی ارجاعی به آزمایشگاه پاستور آلوده به کریپتوسپوریدیوم بودند.
ضیایی درونکلاهی و همکاران در سال 1382 در یک بررسی، احتمال جداسازی همزمان اشریشیا کلی، کوکسیدیا و کریپتوسپوریدیوم را در گوساله های زیر یک ماه مبتلا به اسهال در شهرستان قائمشهر و بابل مورد ارزیابی قرار دادند (18).
آل داوود و همکاران در سال 1383 در شهر تهران، طی نمونه برداری مدفوع از 191 قلاده سگ ولگرد و خانگی 2 مورد آلودگی به این انگل را گزارش نمودند.
3-1) طبقه بندی :
کریپتوسپوریدیوم یکی از جنس های وابسته در شاخه اپی کمپلکسا1 می باشد.
کوکسیدیاها به اعضایی از این شاخه اطلاق می شود که بخشی و یا تمامی چرخه زندگی شان را در دستگاه گوارش مهره داران می گذرانند. این گروه خود به دو دسته تقسیم می شوند :
گروهی که قادرند و یا مجبورند مرحله غیرجنسی خارج روده ای را طی کرده و تشکیل کیست بافتی بدهند؛ در این گروه توکسوپلاسما2 و سارکوسیستیس3 نئوسپورا4 و کاریوسپورا5 و هاموندیا6 قرار دارند. گروه دیگر که تمامی چرخه زندگی خود را دردستگاه معدی – روده ای مهره داران طی می کنند و کیست داخل بافتی ایجاد نمی کنند. این گروه شامل آیمریا، آیزوسپورا، سیکلوسپورا و کریپتوسپوریدیوم می باشند (33 ، 66 ، 68).
بنابراین تاکسونومی کریپتوسپوریدیوم را می توان به صورت زیر تعریف کرد :
Empire: Eucoryot
Kingdom: Protoza
Phylum: Apicomplexa
Class: Sporozoasida
Subclass: Coccidiasina
Order: Eimeriorina
Family: Cryptosporidae
Genus: Cryptosporidium
4-1) گونه های کریپتوسپوریدیوم :
گونه های متعددی از کریپتوسپوریدیوم پس از جداسازی آنها از میزبان مربوط نامگذاری شده اند (جدول 1-1).
1-4-1) نشخوارکنندگان :
C. parvum: این گونه تنها در روده کوچک تکامل می یابد و عمدتاً باعث کریپتوسپوریدیوز حاد در نشخوارکنندگان می شود و یا باعث ایجاد اسهال در نوزادان یا افراد مبتلا به نقص ایمنی می شود. به نظر می رسد کریپتوسپوریدیوم پارووم برای ?? گونه از پستانداران از جمله تقریباً تمامی نشخوارکنندگان، گوشتخواران، موش، انسان و … عفونت زا می باشد. حتی در بسیاری از غیر پستانداران نیز گزارش شده است.
گونه های C. agni ، C. cuniculus، C. garnhami و C. rhesi در حقیق

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه ارشد دربارهبخش اقتصاد
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید