پذیرفت. 45 دندان سانترال کشیده شده و اندو شده‌ی فک بالا به 5 گروه آزمایشی تقسیم شدند(9=n). در 2 گروه فضاهای پستی بوسیله‌ی دریل‌های مشابه با سیستم‌های پستی آماده شد که توسط پست‌های نوری دابل تیپر
(DT. Light-Post) (گروه (DT.N و پست‌های زیرکونیا (Cosmopost) (گروه Zr.N) ترمیم شد.
در 3 گروه دیگر، دیواره های نازک کانالها شبیه‌سازی شد که توسط پست‌های نوری دابل تیپر(DT. W)، پست‌های نوری دابل تیپر و فیبرهای ری باند (DT+R.W) و پست‌های زیرکونیا (Zr.W) ترمیم شد. بعد از تهیه حفره‌ی ترمیم و ترموسایکل، نیروی فشاری بکار برده شد و مقاومت به شکست و مدل‌های شکست بررسی شد. دندانهای ساختگی تضعیف شده ترمیم شده با پست‌های نوری دابل تیپر و فیبرهای ری باند مقاومت به شکست بیشتری نشان دادند و مقاومتشان نسبت به ریشه‌های نرمال ترمیم شده با پست‌های دابل تیپر قابل مقایسه بود.الگوهای شکست مطلوب‌تری در دندانهای ترمیم شده با پست‌های فایبر مشاهده شد(73).
مطالعه‌های دیگر در سال 2012 توسط Valdivia AD و همکاران تحت عنوان اثروجود فایبرپست و تکنیک ترمیم بر روی رفتار بیومکانیکال انسیزورهای ماگزیلاری اندو شده صورت پذیرفت.
90 سانترال فک بالای انسان انتخاب شدند و به 1 گروه کنترل و 8 گروه درمان (10=N) تقسیم شد.دندانها معالجه ریشه شدند و 2 حفره‌ی کلاس III بزرگ مشابه به یک تاج تخریب شده تهیه شد. سپس دندانها با یا بدون پست‌های فایبرگلاس و با استفاده از 4 تکنیک ترمیم ترمیم شدند: کامپوزیت رزین مستقیم، روکش ونیری کامپوزیت مستقیم، روکش ونیری سرامیکی feldspathic یا روکش سرامیک feldspathic.
بعد از فرسودگی مصنوعی بوسیله‌ی چرخه حرارتی، انسیزورها در یک زاویه‌ی 135 درجه تحت بار قرار گرفتند و فشار با استفاده از فشار سنج قرار داده شده بر سطوح پروگزیمال و فاسیال ریشه‌ای اندازه‌گیری شد. سپس نمونه‌ها تا حد شکستن تحت فشار قرار گرفتند.
آنالیز آماری نشان داد که گروه شاهد و ترمیم کامپوزیت رزینی مستقیم با و بدون گروههای پست ارائه شده به طور قابل ملاحظه‌ای مقدار مقاومت به شکست بالاتری دارند(001/0P). تفاوت‌های قابل توجهی برای سیستم پست نشان داده نشد.
حضور پست‌های فایبرگلاس مقاومت به شکست انسیزورهای اندو شده را افزایش نمی‌دهد. ترمیم‌های محافظه کارانه کامپوزیت رزین مقادیر مقاومت به شکست بالاتری را نشان داد(74).
Jindal S و همکاران طی مطالعه‌ای در سال 2012، اثر سیستم پست و طول را بر مقاومت به شکست دندانهای قدامی اندو شده‌ی انسان بررسی نمودند.
75 دندان انسانی کشیده شده، معالجه‌ی ریشه شدند. 60 دندان تاج آنها از mm2 بالاتر از CEJ قطع شد و براساس نوع سیستم پست استفاده شده به 2 گروه تقسیم شدند: پست فایبرگلاس (GFP) و گروههای پست فایبر ری باند(RFP) .
دندانهای اندو شده‌ای که در آنها پست قرار نمی‌گرفت به عنوان گروه شاهد بودند. هر گروه به 2 زیر گروه مطابق با طول فضای پست تقسیم شدند: mm5 و mm10 و تمام نمونه‌ها با روکش‌های فلزی ترمیم شدند. مقاومت به شکست با استفاده از بارها در یک زاویه 130 درجه نسبت به محور طولی دندان توسط دستگاه Instron اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که گروه GFP در طول فضای پستmm 10، بطور قابل ملاحظه‌ای بالاترین مقاومت به شکست (N2133/740) را در میان تمام گروهها و زیرگروهها داشت. کاهش در طول پست منجر به کاهش در مقاومت به شکست در گروه GFP(N1867/425) شد. در حالیکه در گروه RFP، زیر گروه mm5(N6200/299) به طور قابل توجهی مقاومت به شکست بالاتری نسبت به زیر گروه mm10(N9300/216) اما کمتر از کنترل d)8733/437) در هر 2 زیر گروه نشان داد. پست‌های فایبر گلاس به طور موثری مقاومت به شکست یک دندان اندو شده را افزایش داد، اما تعیین طول مطلوب پست نیز ضروری است(75).
Santini MF و همکاران در سال 2011، پژوهشی با عنوان چرخه خستگی مکانیکال بر دندانهای ترمیم شده با پست‌های فایبر، انجام دادند.
هدف آنان ارزیابی اثر قطرهای متفاوت و خواص سطحی متفاوت از یک پست فایبرگلاس بر مقاومت به شکست دندانهای ترمیم شده با فایبر پست‌های بود.
80 دندان تک ریشه‌ی گاوی آماده شد و در یک لوله‌ی PVC با استفاده از رزین، آکریلیک جاسازی شد و به 8 گروه (10=N) مطابق با عمق و شکل پست اختصاص داده شد:
(پست فایبر double-tapered صاف) G3, G2, G1 و G4 به ترتیب با قطرهای سرویکال mm4/1، mm6/1، mm8/1 و mm2.
(پست فایبر double-tapered با شیراهای کرونالی) G8, G7, G6, G5 به ترتیب با قطر سرویکال mm4/1، mm6/1، mm8/1 و mm2.
یک سمان سلف-ادهزیو برای سمان کردن پست استفاده شد و بیلد آپ کور بوسیله‌ی رزین کامپوزیت، استاندارد و ساخته شد.
نمونه‌ها به مدت 7 روز نگهداری شدند و سپس تحت تست خستگی مکانیکی(بار =N 50، زاویه=45 درجه، فرکانس=H21، دما=oc1±37، تعداد چرخه=1000000) قرار گرفتند.
نمونه‌هایی که باقی ماندند تحت تست مقاومت استاتیک (mm/min1 و 45 درجه) قرار گرفتند. بارهای شکستگی و حالت شکستگی ثبت شد. نتیجه نشان داد که قطر سرویکالی پست(0001/0P) و خواص سطحی (01013=P) بطور قابل ملاحظه‌ای، مقاومت به شکست را تحت تاثیر قرار می‌دهد.شیارها مقاوت به شکست را زمانی که قطر پست mm4/1(G2 و G1) بود کاهش داد.
یک همبستگی مثبت متوسط بین مقاومت به شکست و قطر پست فایبر (0001/0P و 4445/0=r2) (تست همبستگی Pearson) دیده شد.
به نظر می‌رسد که یکی ارتباط مستقیم بین قطر پست فایبر و مقاومت به شکست ریشه‌های ترمیم شده با پست‌های فایبر وجود دارد. اما عوامل دیگر هم چون کاهش عاج داخل کانال برای آماده‌سازی مکان پست‌های فایبر عریض‌تر ممکن است مقاومت به شکست را تحت تاثیر قرار دهد، چرا که تفاوتی برای پست‌های فایبری صاف با قطر متفاوت یافت نشد. به عبارت دیگر شیارهای ناحیه‌ی کرونال پست فایبری می‌توانند سبب آسیب مقاومت به شکست شوند(76).
Silva GR و همکاران در 20011، اثر انواع پست و تکنیک‌های ترمیمی را بر روی فشار ومقاومت به شکست دندانهای انسیزال گشاد شده بررسی نمودند.
105 ریشه‌ دندان انسیزال گاوی اندو شده(mm15) به 7 گروه (15=n) ترمیم شدند. دو گروه کنترل (C)، ریشه‌های دست نخورده، با (Cost post and core) CPC یا GFP(gloss fiber posts) ترمیم شد.
پنج گروه آزمایشی(F)، ریشه‌های گشاد شده، با
GfpAp(Gfp associated with accessory glass fiber posts.)،
GFP Rc(anatomic GFP, relined with composite resin) ترمیم شد.
تمام دندانها با روکش‌های فلزی ترمیم شدند. خستگی مکانیکی با N50/(5)10×3 انجام شد. نمونه‌ها در 45 درجه تحت بار قرار گرفتند و مقادیر فشار(µs) بر سطوح باکالی و پروگزیمالی ریشه به دست آمد. پس از آن، مقاومت به شکست(N) اندازه‌گیری شد. تفاوت معنی‌داری در مقادیر فشار، میان گروهها مشاهده نشد. Cpc مقاومت به شکست کمتر و شکست‌های زیادی را در ریشه‌های گشاد شده نشان داد.Gfp در ارتباط با کامپوزیت رزین و پست‌های فایبرگلاس جانبی به نظر می‌رسد به عنوان یک روش موثر برای بهبود رفتار بیومکانیکی ریشه‌های گشاد شده است(77).
مطالعه‌ای دیگر توسط Kern M و Mangold JT 2011 تحت عنوان تاثیر پست‌های فایبرگلاس بر مقاومت به شکست و الگوهای شکست پرمولرهای اندو شده با کاهش قسمتهای ساختمانی متفاوت انجام شد.
در این مطالعه 64 پرمولر ماندیبول کشیده شده و اندو شده به 4 گروه (16=n) بسته به تعداد دیوارهای عاجی تاجی باقی مانده در محدوده 3 به صفر، تقسیم شدند.
دندانها در زیر گروهها، با پست(+) و یا بدون پست(-) با کامپوزیت رین ترمیم شدند.
بعد از ایجاد حفره‌ی -mm8/0 با فرز شولدر، یک فرول mm5/0 آماده شد. دندانها با روکش‌های تمام فلزی که با سمان گلاس آینومر سمان شده بودند، ترمیم شدند.
تمام نمونه‌ها به بارگذاری دینامیکی در یک شبیه‌ساز جونده برای 2/1 میلیون سیکل بارگذاری با یک بار سعی N49 در Hz2/1 همراه با سیکل حرارتی(بین 5 وc55، 30 ثانیه زمان اقامت) قرار گرفتند.
سپس نمونه‌ها در 30 درجه در یک دستگاه آزمایشی یونیورسال تا زمان شکستگی تحت بار شبه استاتیکی قرار گرفتند. نتیجه آنکه مقاومت به شکست پرمولرهای اندو شده به تعداد دیوارهای عاجی تاجی باقی مانده بستگی دارد. محل پست فایبرگلاس تاثیر قابل توجهی بر مقاومت شکست زمانی که کمتر از 2 دیواره‌های حفره باقی مانده باشد، دارد اما زمانی که 2 یا 3 دیواره وجود داشته باشد. تاثیر قابل توجهی ندارد(78).
Makade و همکاران 2011 در ارزیابی مقایسه ای آزمایشگاهی مقاومت به شکست دندانهای درمان ریشه شده با سیستم های مختلف پست و کور به این نتیجه رسیدند که دندانهای درمان ریشه شده بدون سیستم پست و کور دارای حداقل مقاومت به شکست بودند که بیانگر نیاز آنان به تقویت می باشد. پستهای استینلس استیل با کور کامپوزیتی در مقایسه با پست و کور ریختگی و فایبر گلاس پستها بالاترین مقاومت به شکست را داشتند. دندانهای ترمیم شده با پست فایبر گلاس مناسبترین نوع شکست را نشان دادند که براحتی قابل ترمیم بودند(79).
Padmanabhan در 2010 در ارزیابی مقایسه ای مقاومت به شکست دندانهای درمان ریشه شده با سه نوع پست پیش ساخته استینلس استیل، کربن فایبر و سرامیکی بدین نتیجه رسیدند که پست استینلس استیل مقاومت به شکست بطور معناداربیشتری در مقایسه با پست کربنی و سرامیکی دارد اما نحوه شکست پستهای کربنی مطلوبتر از دو نوع پست پیش ساخته دیگر بود(80).
Moosavi و همکاران سال 2008 به بررسی مقاومت به شکست دندانهای اندو شده ی ترمیم شده با سه روش مختلف تقویت ریشه پرداختند.
چهل دندان سانترال فک با لای انسانی به طور تصادفی به چهار گروه (10=n) تقسیم شدند. تاج دندان از 2 میلی متری انسیزالی CEJ قطع شد. پس از درمان ریشه، کانالها ی گشاد شده به 3 گروه تقسیم شدند. در گروه اول، دوم و سوم کانالهای گشاد شده به ترتیب با کامپوزیت رزینی(Clearfil DC Automix)(RCE)، دوReforpins (REF) و یک سمان رزینی(Panavia F2)(RCE) تقویت شدند. در گروه چهارم(DEN) کانالهای گشاد ایجاد نشد.
پست های FRCهم اندازه، با سمان رزینی(Panavia F2) در تمامی گروهها سمان شدند. پس از سمان کردن پست ها و ترمیم تاج دندانها با یک بیلداپ کور کامپوزیتی(Clearfil Photo Core)، ریشه های دندانها در بلوک های رزین آکریلیک تا mm1 زیر CEJ قرار داده شدند. نمونه ها در دستگاه Instron با یک سرعت کراس هد mm/min 5/0 در یک زاویه 45 درجه نسبت به محور طولی دندانها در سطح پالاتال تحت بار گداری قرار گرفتند تا شکست اتفاق افتاد. پس از تجزیه و تحلیل آماری مشخص گردید، تفاوت معنا داری بین مقاومت به شکست در همه گروهها (5/0=P)، به استثنا بودن میان دو گروه RCO و REF یافت شد. حداقل ارزش متوسط N(130)230 و بالاترین ارزش متوسط N(220)880 در مقازمت به شکست گروه RCE و DEN به ترتیب نشان داده شد.
نتیجه آنکه، حضور سمان رزینی در فضای اطراف پین داخل کانالهای گشاد سبب افزایش مقاومت به شکست نمی شود، بلکه این فضا لازم است که با پستهای فرعی یا کامپوزیت رزین پر شود(81).
در سال 2007، Sorrentino R و همکاران، تاثیر ترمیم‌های کامپوزیتی پست‌دار با تهیه حفره MOD بر روی مقاومت شکست دندانهای اندو شده را بررسی نمودند.
80 پرمولرهای ماگزیلاری تک ریشه مورد استفاده قرار گرفت. بعد از درمان ریشه و آماده‌سازی حفرات MOD، 8 گروه، هریک 10 نمونه با استفاده از ترکیبات مواد به شرح ذیل آماده شد:
گروه 1(شاهد)، کامپوزیت‌های

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه ارشد رایگان دربارهعقد جعاله، عقد اجاره، کارشناسان
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید