کارخانجات به طور عمومی ادعا می کنند که مواد ترمیمی با درصد فیلر بیشتر خصوصیت فیزیکی و مکانیکی بیشتری دارند(39و38). در عین حال مطلوب ترین مواد ترمیمی دندان ها موادی هستند که خصوصیات فیزیکی و مکانیکی و ساختاری عاج مینا را تقلید نمایند. پس از یک سمان لوتینگ خوب، انتظار می رود خاصیت چسبندگی خوب و همچنین خصوصیات فیزیکی بالایی داشته باشند.
استحکام فشاری (Compressive strength)
از فاکتور استحکام فشاری به عنوان پیشگویی کننده خواص کلینیکی استفاده می شود. سمان های رزینی چسبنده مثل C & B Meta bond تغییر شکل پلاستیک (برگشت ناپذیر) زیادی در آزمایشگاه نشان داده اند . با این حال رابطه ای بین استحکام بالا و سایش مارجینال پایین در سمان های رزینی به صورت in vitro نشان داده شده است . کلا در آزمایش خصوصیات استحکامی از قبیل استحکام انعطافی (flexural strength) ضریب کشسانی (Elastic Modulus) و … سمان های رزینی حاوی Adhesive حاوی فیلر دارای مقادیر بالاتری نسبت به سمان های رزینی فاقد فیلر و معمولی هستند.
استحکام اتصال (Bond Strength)
بطور کلی سمان های رزینی در مقایسه با سمان های دیگر از استحکام بالایی برخوردار هستند. سمان های لوتینگ رزینی یک نیرویی باند بالا به مواد ترمیمی و بافت های سخت دندانی ایجاد می کند علاوه بر این خصوصیات مفید آن ها مثل حساسیت کم، پایداری و سازگاری باعث تشکیل یک اینتر فرنس با دوام و قوی بین رستوریشن و دندان می‌شود(40و39).
استحکام کششی(Tensile Strength)
استحکام کششی بالای سمان های رزینی آن ها را برای اتصال دادن میکرومکانیکی پوشش‌های سرامیکی اچ شده و نگهدارنده های بریج به مینای اچ شده ی دندان تراش خورده مناسب می‌سازد.
ضخامت لایه ای (Film thickness)
سمان های رزینی ضخامت لایه ای بالاتری از حد استاندارد ANSI / ADA دارند. (مقدار استاندارد 25 میکرومتر) وقوع موارد فراوان کج شدن ریختگی در هنگام استفاده از سمان های رزینی نشان دهنده ی ضخامت لایه ای بیشتر آن ها نسبت به سمان زینک فسفات، پلی کزبوکسیلات و گلاس یونومر است. این امر احتمالا به علت ویسکوزیته بالاتر رزین است . هرچه ضخامت لایه افزایش یابد استحکام کششی اتصال سمان های رزینی به آلیاژهای ریختگی کاهش می یابد. در مطالعه ای که در مورد سمان ها انجام شده است، معلوم شد که ارتباط خطی بین ضخامت لایه ای و قوام وجود دارد. وابستگی لایه ای با حرارت این ارتباط را تشدید می کند. در این مطالعه ی ارتباطی بین ضخامت لایه ای و بزرگترین اندازه ی فیلر یا بین قوام و محتوای وزنی فیلر یافت نشد. بر خلاف سمان گلاس یونومر در سمان رزینی Adhesive افزایش زمان کارکرد، اثر نامطلوب بر روی ضخامت لایه‌ای ندارد.
چسبندگی
هنگامی که یک سمان غیر چسبنده مانند زینک فسفات استفاده می شود، میزان گیر، بستگی به فرم هندسی دندان تراش خورده دارد که بتواند مسیرهای جابجا شدن رستوریشن را محدود کند. رزین های چسبنده مانند panavia (j . morita USA INC . Tustincalif ) در مقایسه با زینک فسفات گلاس یونومر یا سمان های رزینی معمولی گیر بیشتری را نشان می دهد. استفاده از پست های کامپوزیتی fiber – forsed – resin (تقویت شده با فیلر) با یک سمان رزین کامپوزیت بطور گسترده مورد قبول واقع شده و بطور فزاینده‌ای در ترمیم دندان های اندو شده استفاده می شود(41). اخیرا core های کامپوزیتی dual core برای لوتینگ فایبر چست معرفی شده است، چون این مواد قوی تر از سمان‌های رزینی هستند(43و42)Fiber post و کامپوزیت های رزینی الاستیسیته مشابه عاج دارند(45و44) بنابراین این نیروها را به ساختار دندان پخش کرده اند و میزان شکستگی را کاهش می دهد. بعلاوه رزین کامپوزیت ها در همراهی با یک سیستم ادهزیو دندان های ضعیف شده را تقویت و مقاومت دندان های اندو شده را افزایش می‌دهند(48و47و46).
مطالعه‌ای روی پست های پیش ساخته نشان داد که سمان چسبنده C&B Meta bond بیشترین مقدار گیر را ایجاد می کند. سمان گلاس یونومر cemKeta ( LESPE و pu،Noristown) مقدار گیری معادل سمان Adhesiv پاناویا بیشتری از سمان چسبنده ILL،Itusca (cemKeta و Bisca) ایجاد نمود. مطالعه ی دیگری اختلافی بین پست های air abredded با مواد رزینی adhesive سمان شده بودند را نشان نداد اگر چه همه ی آن ها از زینک فسفات گیر بیشتری دارند. بر عکس، هنگام اتصال تیتانیوم به ساختار دندان، پاناویا All_Bonde مقادیر مشخص بیشتری از C&B Meta bond را نشان دادند. اکثر مواردadhesive بطور نامطلوب از رطوبت تاثیر می گیرند که این امر از نظریه ی استفاده ی رابردم هنگام سمان کاری حمایت می کند.
جذب آب
سمان های رزینی به خصوص آنهایی که بیس اورتان دارند احتمالا آب جذب می کنند. آنها که فیلر کمتری دارند جذب آب بیشتری دارند. از میان سمان های رزینی ادهزیو مواد فاقد فیلر مانند C&B Meta bond و گلاس اینومر اصلاح شده با رزین بیشترین مقدار جذب آب را نشان می دهند. جذب آب بطور نامطلوب بر خواص مکانیکی رزین اثر می گذارند هرچند که انبساط حاصل از این جهت که در تقابل با انقباض سخت شدن است مفید می‌باشد.
خصوصیات زیبایی
پیشرفت در شیمی پلیمر منجر به گسترش روشهای چسباندن ادهزیو غیر مستقیم برای رستوریشن های زیبایی شده است. برای ترمیم های وسیع تر روش های غیر مستقیم پیشنهاد بهتری نسبت به کامپوزیت رزین مستقیم است . رستوریشن های غیر مستقیم همرنگ دندان هم اکنون به صورت روتین به ساختار دندان با رزین سمنت باند می شوند. از طرف دیگر باندینگ رزین سمنت ادهزیو های عاجی به طور قابل ملاحظه ای در سال های اخیر بهبود یافته است(49 تا 55).
پایداری رنگ
از نظر کلی کامپوزیت ها تغییر رنگ کمتری نسبت به آکریلیک ها پیدا می کنند. تسریع کننده ی آمینی که برای پلیمریزاسیون در انواع Dual Cure ضروری است و می تواند باعث تغییر رنگ سمان های رزینی در طول زمان شود. بنابراین اکثر دندانپزشکان سمان های رزینی سخت شونده با نور را برای چسباندن پوشش های پرسنلی و سایر رستوریشن های زیبایی ترجیح می دهند زیرا تصور می شود که پایداری رنگ آنها بیشتر است . با این حال Noie و همکاران نشان دادند که تغییرات قابل اندازه گیری در رنگ سمان های رزینی دوال تحت آزمایش accelerated aging می تواند ایجاد شود(56).
مواد چسبنده به عاج
Buonocore اولین کسی بود که در سال 1995 تکنیک اسیداچ را برای افزایش گیر و کاهش لیکیج در سطوح مینایی ارائه داد(58و57).
تکنیک اسیداچ علاوه بر آنکه توانست مشکلات زیادی را در دندانپزشکی ترمیمی حل کند امروزه در سطح بسیار وسیعی نیز در ارتودنسی، دندانپزشکی کودکان، پریو و … مورد استفاده قرار می گیرد. ولی کاربرد این روش محدود به مینا است، زیرا بدلیل ویژگی و شرایط خاص ساختمانی عاج نمی تواند باند کافی بین عاج و کامپوزیت ایجاد نماید بعلاوه باند حاصله بین مینا و کامپازیت باندی مکانیکی است لذا بیش از ربع قرن است که محققین مختلف بدنبال موادی هستند که بتواند باند شیمیایی با دندان ایجاد نموده و ضمن افزایش گیر، Leakage را نیز کاهش دهند(59). اگر چه سمانهای گلاس یونومر و پلی کربوکسیلات این قابلیت را دارا هستند ولی آنها نیز دارای معایب متعددی می باشند (58). در بررسی تاریخچه ادهزیوها به هفت نسل اشاره شده است. بدلیل نواقص جدی موجود در ادهزیهای نسل یک تا سه، امروزه کاربرد آنها منسوخ شده است. از طرفی ادهزیوهای نسل ششم و هفتم هنوز بطور کامل شناخته نشده اند، لذا بطور اجمال به معرفی نسلهای چهارم و پنجم پرداخته و دسته بندی آنها در جدول 1-1 ذکر می گردد.
ادهزیوهای نسل چهارم “Fourth-Generation Adhesives”
پیشرفتهای چشمگیر در دندانپزشکی ادهزیوها با تکامل سیستم های چند مرحله ای ادهزیوهای عاجی در نیمه اول سال 1990 ایجاد شد. دلیل اساسی بهبود کیفی کلینیکی نسل چهارم سیستمهای ادهزیو، که هنوز نیز کاربرد زیادی دارند، آماده سازی ( pretreatment ) عاج با کاندیشنرها و یا پرایمرهایی است که سوبسترای عاجی هیدروفیل و هتروژن را بیشتر پذیرای باندینگ می نمود. مرحله نهایی در این تکنیک باندینگ نسبتاً پیچیده؛ شامل کاربرد یک ادهزیو رزین Low-viscos، سمی فیلد یا آنفلید است که با سطح عاجی پرایم شده کوپلی مریزه شده و همزمان گیرنده هایی برای کوپلی مریزه شدن کامپازیت رزین ترمیمی ایجاد می نمود. با کاربرد چند مرحله ای ادهزیوهای نسل چهارم، لغت Bonding agent به Adhesive system تغییر نام داد.
ادهزیوها ی نسل پنجم Fifth- Generation Adhesives
بدلیل پیچیدگی و تعدد مراحل در سیستم های نسل چهارم، محققان سعی در ایجاد سیستم های ادهزیو ساده تر نمودند. هدف دستیابی به باندینگ ها و سیل مشابه یا بهتر از ماده نسل چهارم ولی با تعداد اجزای کمتر و زمان کمتر بود. گرچه در اکثر سیستم های نسل پنجم کمتر به این اهداف رسیدند، ولیکن استحکام باندهای بدست آمده با برخی سیستم ها قابل مقایسه با سیستم های نسل چهارم بود. در مصرف روزانه،اکثراً سیستم های نسل چهارم و پنجم می باشند.
جدول 1-1 : دسته بندی ادهزیوها
طبقه بندی ادهزیوها
برمبنای تعداد مراحل کار ونوع واکنش با لایه اسمیر
نسلهای ادهزیوها
بر مبنای زمان عرضه و ورود به بازار
اچ وشستشو(توتال اچ)
نسل چهارم
سه مرحله ای (اچ وشستشو) E + P + B
سه مرحله ای (کاندیشنر/پرایمر/ادهزیو)
دو مرحله ای (ساده شده نسل چهارم)
نسل پنجم
دو مرحله ای (اچ وشستشو) E + PB
(کاندیشنر/ پرایمر+ادهزیو)
دو مرحله ای(اچ وشستشو)
سلف اچ
نسل ششم EP + B
دوجزئی دومرحله ای
(کاندیشنر+پرایمر/ ادهزیو)
دو جزئی یک مرحله ای
(کاندیشنر+پرایمر/ ادهزیو)
تایپ یک ; سلف اچ
تایپ دو ; سلف اچ
ساده شده نسل ششم
نسل هفتم EPB
تک مرحله ای (کاندیشنر+پرایمر+ادهزیو)
سلف اچ بدون نیاز به اختلاط
با استفاده از مواد چسبنده به عاج می توان پوسیدگی های کلاس V، پوسیدگیهای سطح ریشه سایش های فیزیکی و شیمیایی طوق دندان و بطور کلی حساسیتهای عاجی را بدون نیاز به تراش اضافی با فرم گیردار ترمیم نمود. بعلاوه با کاربرد این مواد توبولهای عاجی بسته شده و بطور قابل ملاحظه ای در کاهش لیکیج و اثرات آن در این نواحی موثر خواهد بود(61و60و58).
مقاومت شکست (fracture resistance)
شکستن ترمیم های دندانی هنگامی رخ می دهد که ظرفیت ترمیم برای تحمل نیرو به علت فرسایش ماده در محیط دهان کاهش می یابد . این روند ناشی از وجود حباب های قبلی در ترمیم اینترفیس های نامطلوب و استرس های باقی مانده در ترمیم می باشد. بدنبال اعمال پیوسته ی نیروهای مکانیکی یا فشارهای محیط، فرسایش پیش رونده ی ماده منجر به آغاز ترک و گسترش آن و در نهایت شکستن ماده ی ترمیمی می گردد. بنابراین مقاومت شکست ماده از ویژگی های مهمی است که باید برای عملکرد مطمئن یک ماده ترمیمی مد نظر قرار گیرد(62) .
شکست بستگی به ویژگی های متعددی در ماده دارد از جمله مقاومت شکست آن، الاستیسیته و تجزیه ی مارجینال ماده تحت استرس که اغلب به صورت پارامترهایی چون مقاومت به خمش ضریب خمشی و Toughness شکست بیان می شود(63).
نقص ها وترک ها ممکن است از ابتدا در ماده وجود داشته باشند یا پس از اینکه ماده شروع به فانکشن در محیط دهان کرد درون آن بوجود آیند.در هر صورت هر گونه نقصی منجر به ضعف ماده گشته و در نتیجه ماده در نقطه ای زیر استرس تسلیم، دچار شکست ناگهانی خواهد شد. این شکست های ناگوار و ناگهانی در

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   پایان نامه ارشد درموردمواد غذایی، دی اکسید کربن، نفوذپذیری
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید