است:
پروسین بلو: در این نوع رنگ آمیزی از دو نوع معرف استفاده میگردد:
معرف اول: 5% پتاسیم فروسیانید (25 گرم پتاسیم فرو سیانید و 500 میلی لیتر آب مقطر)
معرف دوم: 5% هیدروکلریک اسید (25 میلی لیتر هیدروکلریک اسید و 475 میلی لیتر آب مقطر)
محلول کاری: 25 میلی لیتر پتاسیم فرو سیانید 5% و 25 میلی لیتر هیدرو کلریک اسید 5%
مراحل رنگ آمیزی:
1) پارافین گیری و آبدهی
2) نمونه ها، به مدت 30 ثانیه در معرف کاری نگه داشته شدند.
3) شستشو با آب مقطر
4) قرار دادن در nuclear-fast red به مدت 5 دقیقه
5) شستشو با آب
6) خشک کردن
B- هماتوکسیلین-ائوزین:
لامهای تهیه شده توسط دو رنگ هماتوکسیلین و ائوزین رنگ آمیزی شدند. مراحل رنگ آمیزی به شرح زیر انجام گردید:
الف) پارافین گیری: لامها در گزیلول قرار داده شدند تا گزیلول جایگزین پارافین گردد.
ب) آبدهی: ابتدا از الکل 100% استفاده شد تا جانشین گزیلول گردد. سپس از الکل 96% استفاده گردید و در انتها، بافتها در آب جاری قرار داده شدند.
ج) رنگ آمیزی هسته: بافت ها پس از شستشو با آب جاری به مدت 10 تا 20 دقیقه در ظرف هماتوکسیلین قرار داده شدند. هماتوکسیلین یک رنگ بازی است که برای رنگ آمیزی هسته بکار میرود و هسته را به رنگ آبی در میآورد.
د) تمایز: میزان رنگ پذیری هسته کنترل میگردد.
ه) رنگ آمیزی سیتوپلاسم: لامها به مدت 3 دقیقه تا 5 دقیقه بسته به تازگی رنگ در ائوزین قرار داده شدند. ائوزین یک رنگ اسیدی است و برای رنگ آمیزی سیتوپلاسم بکار میرود و سیتوپلاسم را به رنگ قرمز تا صورتی در میآورد.
و) تمایز: جهت پاک کردن اضافه رنگهای ائوزین و نیز آبگیری کامل، از الکلهای 96% و 100% استفاده گردید.
ز) شفاف سازی: از گزیلول بعنوان حلال چسب و شفاف کننده بافت در این مرحله استفاده گردید.
8- چسباندن (Mounting)
پس از اتمام مراحل رنگ آمیزی یک قطره چسب انتالن روی بافت ریخته و لامل روی آن قرار داده شد. در این مرحله، لامها جهت عکسبرداری آماده هستند.
?-8- آنالیز آماری:
مقادیر غلظت های سرمی و بافتی پارامترهای کبد، به صورت میانگین ± خطای استاندارد (Mean±SEM) ارائه و تمام تجزیه و تحلیل های آماری با روش آنالیز واریانس یکطرفه و به دنبال آن تست دانکن و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و با در نظر گرفتن سطح معنا داری P ? 0/05 انجام گردید.
جهت مقایسه درون گروهی وزن بدن بین روز های مختلف آزمایش از آزمون one way Anova و برای تعیین میزان دقیق معنی دار بودن از آزمون LSD استفاده گردید.
فصل سوم
نتایج
3-?- مقایسه یافته های هیستوپاتولوژی
نتایج بررسی های هیستوپاتولوژی (تصاویر 3-1 تا 3-?) در گروه های مختلف به شرح زیر می باشند:
در گروه Sham هپاتوسیتها از نظر اندازه و شکل ظاهری طبیعی به نظر می رسیدند، بطوریکه دارای سیتوپلاسم روشن و همچنین هستههای مدور، روشن، قرمز رنگ (به اصطلاح ائوزینوفیلیک) ودارای هستکهای گرد، درشت و روشن بودند (تصویر 3-1). در این گروه اینفیلتراسیون سلولهای التهابی (تصویر3-?)، آپوپتوز (تصویر3-?)، تغییرات چربی (تصویر 3-?) مشاهده نشد.
در گروه Sham+DMSO بررسیها نشان داد که هپاتوسیتها از لحاظ اندازه و شکل مشابه گروه Shamبودند. همچنین کوپفرسلها کاملاً طبیعی بودند (تصویر 3-3).
نتایج در گروه Sham+Q مشابه نتایج در گروه Sham بودند. اندازه و شکل هپاتوسیتها طبیعی بوده و هیچ نوع تغییری در این گروه مشاهده نگردید (تصویر3-3).
بررسی هیستوپاتولوژی در گروه FS رسوب آهن در پارانشیم کبد را نشان داد (تصویر3-1). همچنین در این گروه هپاتوسیتها متورم شده، به طوری که سینوزوئیدهای اطراف را احاطه کرده و فضای آن را کاهش دادند. تورم در این سلولها هم در سیتوپلاسم و هم در هسته دیده شد. آپوپتوز به شکل تیره تر و چروکیده شدن هسته ها و پررنگ شدن سیتوپلاسم و حتی تکه تکه شدن آن مشاهده شد (تصویر3-?). هسته به شکل چروکیده و مشخص تر از حالت Sham دیده شد. نفوذ و اینفیلتراسیون لنفوسیتها در فضای پورتال مشاهده شد (تصویر 3-?). و در نهایت تغییرات چربی هم دیده شد (تصویر3-?).
تیمار با کوئرستین میزان آپوپتوز، تورم هپاتوسیتها و تغییرات چربی را درگروه FS+Q نسبت به گروه کنترل کاهش داد و نیز میزان اینفیلتراسیون لنفوسیتها به فضای پورتال را به میزان زیادی پایین آورد (تصویر3-?).
تصویر 3-1- مقایسه میزان رسوب آهن در مقطع عرضی بخشی از لوب کبد با رنگ آمیزی Prussian blue.
تصویر 3-?- مقایسه التهاب و میزان نفوذ لنفوسیتها در مقطع عرضی بخشی از لوب کبد با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین.
تصویر 3-3- مقایسه متورم شدن هپاتوسیتها در مقطع عرضی بخشی از لوب کبد با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین
تصویر 3-?- مقایسه هپاتوسیت های آپوپتوتیک در مقطع عرضی بخشی از لوب کبد با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین
تصویر3-?- مقایسه تغییرات چربی در اطرا ف هسته هپاتوسیتها در مقطع عرضی بخشی از لوب کبد با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین.
نمودار 3-?- میزان رسوب آهن در هپاتوسیت ها بر حسب درصد
P0.01?? در مقایسه با گروه Sham
P0.01¤¤ در مقایسه با گروه Sham+DMSO
P0.01†† در مقایسه با گروه Sham+Q
نمودار 3- ?- میزان اینفیلتراسیون سلولهای التهابی به فضای پورتال در هپاتوسیتها بر حسب درصد
P0.001 ??? در مقایسه با گروه Sham
P0.001 ¤¤¤ در مقایسه با گروه Sham+DMSO
P0.001 ††† در مقایسه با گروه Sham+Q
P0.001 ### در مقایسه با گروه FS
نمودار 3- 3- میزان تورم در هپاتوسیتها بر حسب درصد
P0.001 ??? در مقایسه با گروه Sham
P0.001 ¤¤¤ در مقایسه با گروه Sham+DMSO
P0.001 ††† در مقایسه با گروه Sham+Q
P0.001 ### در مقایسه با گروه FS
نمودار 3- 4- میزان آپوپتوز در هپاتوسیتها بر حسب درصد
P0.01? در مقایسه با گروه Sham
P0.01¤ در مقایسه با گروه Sham+DMSO
P0.01† در مقایسه با گروه Sham+Q
P0.01# در مقایسه با گروه FS
نمودار 3- 5- میزان تغییرات چربی در هپاتوسیتها بر حسب درصد
P0.001 ?در مقایسه با گروه Sham
P0.001 ¤ در مقایسه با گروه Sham+DMSO
P0.001 † در مقایسه با گروه Sham+Q
P0.001 # در مقایسه با گروه FS
3- ?- مقایسه تغییرات وزن بدن در روزهای مختلف آزمایش
نمودار 3- 6- مشخص مینماید که تیمار با سولفات آهن منجر به کاهش وزن در روزهای مختلف آزمایش نسبت به روز اول شد (P0.05). از طرفی درمان با کوئرستین نتوانست این کاهش وزن را جبران نماید(P0.05) .
نمودار 3- 6- مقایسه تغییرات وزن بدن در روزهای مختلف آزمایش
*P0.05جهت مقایسه درون گروهی در گروه Sham، P0.05¤ جهت مقایسه درون گروهی در گروه Sham+DMSO، P0.05† جهت مقایسه درون گروهی در گروه Sham+Q، P0.05# جهت مقایسه درون گروهی در گروهFS و P0.05¤ جهت مقایسه درون گروهی در گروه FS+Q
3-3- مقایسه یافته های بافتی مربوط به عملکرد کبد
3- 3- 1- کمپلکس مالون دی آلدهید بر حسب میکرو مول در گرم وزن تر
نمودار شماره 3-7- مشخص می کند که میزان مالون دی آلدهید در گروه های FS و FS+Q در مقایسه با مقادیر آن در گروه های Sham، Sham+DMSO و Sham+Q، که با هم برابر بودند، افزایش معنی داری را نشان داد (P0.001). در حالیکه مقدار آنزیم در گروه FS+Q نسبت به مقدار آن در گروه FSکاهش معنی داری یافت (P0.001).
نمودار 3-7- مقایسه مقادیر مالون دی آلدهید به صورت میانگین ± خطای معیار و بر حسب میکرومول در گرم وزن تر در گروه دریافت کننده سولفات آهن (FS) به میزان 30 میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن به مدت 14 روز و گروه های دریافت کننده کوئرستین (Sham+Q ، FS+Q) به صورت تزریق درون صفاقی به میزان 50 میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن در یک میلی لیتر حلال (دی متیل سولفوکسید) در هر روز به مدت 11 روز و گروه دریافت کننده حلال در گروه Sham+DMSO به صورت تزریق درون صفاقی به میزان 1میلی لیتر در هر روز به مدت 14 روز.
P?0.001*** در مقایسه با گروه Sham، P?0.001¤¤¤ در مقایسه با گروه Sham + DMSO، P?0.001††† در مقایسه با گروه Sham + Q و P?0.001### در مقایسه با گروه FS
3-3-?- آنزیم آلانین آمینو ترانسفراز بر حسب واحد در لیتر دربافت کبد
نمودار شماره 3-8- مشخص می کند که میزان آنزیم آلانین آمینوترانسفراز در گروه های FS و FS+Q در مقایسه با مقادیر آن در گروه های Sham، Sham+DMSO و Sham+Q، که با هم برابر بودند، افزایش معنی داری را نشان داد (P0.001). در حالیکه مقدار آنزیم در گروه FS+Q نسبت به مقدار آن در گروه FS کاهش معنی داری یافت (P0.001).
نمودار 3-8- مقایسه مقادیر فعالیت آنزیم آنزیم آلانین آمینوترانسفراز به صورت میانگین ± خطای معیار و بر حسب واحد در لیتر (unit/liter). در گروه دریافت کننده سولفات آهن (FS) به میزان 30 میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن به مدت 14 روز و گروه های دریافت کننده کوئرستین (Sham+Q ، FS+Q) به صورت تزریق درون صفاقی به میزان 50 میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن در یک میلی لیتر حلال (دی متیل سولفوکسید) در هر روز به مدت 11 روز و گروه دریافت کننده حلال در گروه (Sham+DMSO) به صورت تزریق درون صفاقی به میزان 1میلی لیتر در هر روز به مدت 14 روز.
P?0.001*** در مقایسه با گروه Sham، P?0.001¤¤¤ در مقایسه با گروه Sham + DMSO، P?0.001††† در مقایسه با گروه Sham + Q و P?0.001### در مقایسه با گروه FS
3-3-3- آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز بر حسب واحد در لیتر دربافت کبد
نمودار شماره 3-9- مشخص می کند که میزان آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز در گروه های FS و FS+Q در مقایسه با مقادیر آن در گروه های Sham، Sham+DMSO و Sham+Q، که با هم برابر بودند، افزایش معنی داری را نشان داد (P0.001). در حالیکه مقدار آنزیم در گروه FS+Q نسبت به مقدار آن در گروه FS کاهش معنی داری یافت (P0.001).
نمودار 3-9- مقایسه مقادیر فعالیت آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز به صورت میانگین ± خطای معیار و در حسب واحد بر لیتر(unit/liter) در گروه دریافت کننده سولفات آهن (FS) به میزان 30 میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن به مدت 14 روز و گروه های دریافت کننده کوئرستین (Sham+Q ، FS+Q) به صورت تزریق درون صفاقی به میزان 50 میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن در یک میلی لیتر حلال (دی متیل سولفوکسید) در هر روز به مدت 11 روز و گروه دریافت کننده حلال در گروه Sham+DMSO به صورت تزریق درون صفاقی به میزان 1میلی لیتر در هر روز به مدت 14 روز.
P?0.001*** در مقایسه با گروه Sham، P?0.001¤¤¤ در مقایسه با گروه Sham + DMSO، P?0.001††† در مقایسه با گروه Sham + Q و P?0.001### در مقایسه با گروه FS
3-3-?- آنزیم آلکالین فسفاتاز بر حسب واحد در لیتر دربافت کبد
نمودار شماره 3-??- مشخص می کند که میزان آنزیم آلکالین فسفاتاز در گروه های FS و FS+Q در مقایسه با مقادیر آن در گروه های Sham، Sham+DMSO و Sham+Q، که با هم برابر بودند، افزایش معنی داری را نشان داد (P0.001). در حالیکه مقدار آنزیم در گروه FS+Q نسبت به مقدار آن در گروه FSکاهش معنی داری یافت (P0.001).
نمودار 3-??- مقایسه مقادیر فعالیت آلکالین فسفاتاز به صورت میانگین ± خطای معیار و بر حسب واحد در لیتر (unit/liter) در گروه دریافت کننده سولفات آهن (FS) به میزان 30 میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن به مدت 14 روز و گروه های دریافت کننده کوئرستین (Sham+Q ، FS+Q) به صورت تزریق درون صفاقی به میزان 50 میلی گرم بر کیلو گرم وزن بدن در یک میلی لیتر حلال (دی متیل سولفوکسید) در هر روز به مدت 11 روز

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دانلود پایان نامه با موضوعشخص ثالث، امام صادق، اکل مال به باطل
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید