انواع مهارت های انسانی

2-3-2-1) خودگشودگی

خودگشودگی باعث اعتماد در افراد شده و آنها احساس ارزشمند بودن می کنند. زمانی که مدیران با گشودگی با افراد ارتباط برقرار می کنند از خلاقیت و انرژی آنها به بهترین نحو استفاده می کنند(زارعی متین و همکاران، 1388، ص 42). اصطلاح خودگشودگی یا خودافشاگری شامل آن دسته از اظهاراتی است که فرد به گونه ای آگاهانه و تعمدی و اختیاری با دیگران در مورد خود در میان می­گذارد و می باید برای اظهاراتی به کار رود که در مورد فردی باشد که خود آن را می داند و دیگران احتمالاً بدان دسترسی پیدا نکرده یا آن را نمی توانند کشف کنند. خودگشودگی یا خودافشاگری به دلیل عدیده بسیار مهم است که برخی از آنها بر اساس مطالعه فرهنگی (1374) به این صورت می باشد: خودگشودگی یا خودافشاگری موجب شناخت بهتر خویش می شود؛ خودگشودگی یا خودافشاگری موجب خودبالندگی می شود؛ خودگشودگی یا خودافشاگری موجب بهتر شدن روابط ما با دیگران می­شود؛ خودگشودگی یا خودافشاگری موجب شکل دهی نگرش مثبت بیشتر در مقابل خود و دیگران می­شود.

مفهوم کیفی گشودگی حداقل در سه جنبه اساسی ارتباطات میان فردی اثر خود را بروز می دهد. اول اینکه ارتباطات گیرنده موثر یا فرستنده پیام در ارتباطات می باید شایق باشد که خود را در مقابل طرف های ارتباطی خود بگشاید و با یک گشودگی نسبی با آنان مواجه شود. دومین جنبه از گشودگی بیانگر اشتیاق فرستنده پیام یا مبدا ارتباطی به وانمود کردن و بروز دادن صادقانه محرکات وارد بر خود است و اینکه چه تاثیری نموده اند؛ اغلب انسان ها علاقه مندند و می خواهند که دیگران در مقابل گفته ها و یا عمال آنها عکس العمل واضحی از خود نشان دهند. سومین جنبه از گشودگی با مفهوم تملک احساسات و تفکرات مرتبط است و با توجه به چنین مفهومی، در گشودگی شخص مورد نظر احساست و تفکرات خود را که کاملا در اختیار اوست و خود به آنها کاملا واقف است و مسئولیت آن را به عهده دارد به اطلاع دیگری یعنی دریافت کننده پیام برساند(اداره کل زندان های کشور، 1386، ص 41)

 

2-3-2-2) بازخورد

زمانی که به بررسی بازخور به گونه ای مجرد در چارچوب روابط میان فردی پرداخته می شود می توان گفت که بازخور به تقویت برخی رفتارها و به خاموشی تعدادی دیگر از آنها می پردازد(فرهنگی، 1374، ص 34). بازخورد وسیله ای برای تقویت فرایند یادگیری و تدریس است. عمد ترین نقش بازخورد را می توان فراهم کردن اطلاعاتی در مورد نحوه عملکرد دانست. از سوی دیگر می توان به نقش انگیزشی بازخورد در تلاش برای نیل به اهداف اشاره کرد(علوی و کیوان پناه، 1382، ص 40). بازخورد به عنوان کلیه اطلاعاتی که در مورد حرکت یا نتیجه حرکت از منابع مختلف (درونی و بیرونی) در اختیار اجرا کننده حرکت قرار می گیرد تعریف می شود. اطلاعات از منابع درونی در مورد دستگاه های مختلف حسی مانند بینایی، شنوایی و غیره می باشد که در پیرامون خود بدن برای اجراکننده فراهم می شوند. منبع اطلاعاتی دیگر در خارج از بدن برای فرد اجرا کننده فراهم می شوند و معمولا بازخورد افزوده نامیده شده که توسط شخص دیگر یا وسیله خاصی به فرد اطلاعات داده می شود(شفیع زاده و همکاران، 1383، ص 94).

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   دیدگاه های کلیشه ای در مورد اشتغال زنان

اور[1] بازخورد را تشکیل شده از دو بخش عمده می داند: الف) ارزیابی، این قسمت اطلاعاتی را در مورد چگونگی عملکرد فراهم می کند؛ ب) تصحیح، این قسمت شامل اطلاعات خاصی در مورد جنبه های خاص از رفتار یا عملکرد می باشد که توضیحاتی را در مورد فرم صحیح افعال یا چگونگی رفتار در یک موقعیت ویژه را دربر می گیرد(علوی و کیوان پناه، 1382، ص 71).

 

2-3-2-3) روابط صمیمانه با دیگران

همانطور که در بیان مساله پژوهش بیان شد، انسان موجودی اجتماعی است و تمایل به ارتباط با دیگران در طبیعت انسان ریشه ای ژرف دارد(زارعی متین و همکاران، 1388، ص 40). ارتباط عبارت است از فراگرد انتقال پیام از سوی فرستنده برای گیرنده، مشروط بر آن که در گیرنده پیام مشابهت معنی با معنی مورد نظر فرستنده پیام ایجاد شود(باستانی، 1388، ص 33).

پژوهش در ارتباطات از نظر تاریخی در دو حوزه گسترده انجام گرفته است؛ 1) پژوهش در زمینه ارتباطات رودر رو یا میان فردی و 2) پژوهش پیرامون ارتباط جمعی. در زمینه ارتباط میان فردی بیشتر پژوهش ها مربوط به گروه های کوچک با تاکید بر ارتباط گر، مضمون اجتماعی، مجراهای به کار رفته، کنش های کلامی و غیر کلامی و روان درمانی است(باستانی، 1388، ص 32).

 

[1] – Ur